Slider
11
Grudnia

Poprawki krawieckie – czy mogą stanowić przyczynę zwrotu autorskiej kreacji?

Niedawno prowadziłam bardzo ciekawą sprawę dla jednej z naszych klientek – znanej i cenionej projektantki.

Jedna z klientek zakupiła w jej salonie suknię wystawową. Zwyczajowo odzież wystawowa służy jedynie za model, a konkretne projekty zawsze szyte są na miarę. Jednak klientka potrzebowała kreacji na prestiżową galę i nie mogła czekać na uszycie nowej sukienki. W drodze wyjątku projektantka zgodziła się sprzedać jej model z wystawy. Suknia była jednak za duża i niezbędne były poprawki. W tej sytuacji projektantka upięła sukienkę na klientce i poleciła jej zaprzyjaźnioną szwalnię oraz sama dostarczyła tam kreację.

Szwalnia ponownie zdjęła miarę z klientki i dokonała poprawek, po czym odesłała suknię do salonu.

Jednakże po przekazaniu klientce informacji o tym, że suknia jest gotowa i czeka na odbiór, a szwalnia naliczyła kilkadziesiąt złotych za poprawki, klientka stwierdziła, że ponieważ nie była poinformowana o tym, że są one płatne rezygnuje z zakupu i prosi o zwrot pieniędzy! Tłumaczenie, że kilkadziesiąt złotych za poprawki nie stanowi znacznej kwoty w porównaniu z ceną sukni (wartej kilka tysięcy złotych), nie odniosło rezultatu.

W tej sytuacji projektantka postanowiła pokryć koszty przeróbek we własnym zakresie, aby ostatecznie klientka była zadowolona.

Ta jednak przychodząc po odbiór sukni, stwierdziła, że kreacja nie leży tak jak wcześniej, a w dodatku jest poplamiona (jej własną szminką, co potwierdziła szwaczka będąca świadkiem przymiarek) i wobec tego żąda zwrotu pieniędzy.

Oczywiste przypuszczenia, jakie nasuwają się w tej sytuacji są takie, że klienta w międzyczasie kupiła inną kreację i za wszelka cenę chciała „zwrócić” towar, który z racji swojego indywidualnego charakteru zwrotowi nie podlega.

 

Nie udało jej się to, gdyż prawo w tym przypadku stało po stronie projektantki.

Suknia klientki w chwili dokonania zakupu była wolna od wad i zgodna z umową. Zgodnie bowiem z art. 548 ust. 1 Kodeksu Cywilnego z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo jej przypadkowej utraty lub uszkodzenia. Istotne jest, iż klientka dokonała zakupu towaru, zapłaciła cenę, suknia została jej wydana, a dopiero potem na własną prośbę i ryzyko oddała sukienkę do poprawek działając już jako jej właścicielka. Czynność dokonania przeróbek nie stanowiła w żadnym stopniu integralnej części umowy sprzedaży lub warunku jej dokonania.

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: